Polana
Polana położona jest w dolinie potoków Głuchego i Czarnego u podnóża pasma Otrytu (od południa) oraz Ostrego i Moklika (od północy) w Bieszczadach Zachodnich na wysokości średnio 500 m n.p.m. Rozciąga się na długości ok. 11 km przy Małej Obwodnicy Bieszczadzkiej. Obszar ten zbudowany jest z fliszu karpackiego (naprzemianległe warstwy skał osadowych: piaskowców, łupków, mułowców). Flisz jest bardzo podatny na erozję, dlatego w dolinie Czarnego powstały ciekawe formy geomorfologiczne np. jaskinia w Rosolinie, kaskady na potokach, skały ostańcowe. Przez Polanę przebiega niebieski szlak turystyczny prowadzący przez pasmo Otrytu do Chatki Socjologa. Otryt porośnięty jest lasem bukowo-jodłowym z domieszką jawora, jego fragment chroniony jest prawnie na terenie ścisłego rezerwatu „Hulskie” im. Stefana Myczkowskiego. Lasy wokół Polany są ostoją dzikich ssaków: dzika, jelenia, wilka, sarny, niedźwiedzia, żubra, żbika, rysia oraz wielu gatunków ptaków drapieżnych: orła przedniego, orlika krzykliwego, jastrzębia, trzmielojada. Na tych terenach można spotkać również wiele gatunków płazów i gadów np. węża Eskulapa. Wieś lokowana w połowie XV w. na prawie wołoskim w dobrach rodu Kmitów. Pierwsza wzmianka w dokumentach pochodzi z 1486 roku. W 1676 r. ludność wsi Polana i Rosolin niemal w całości uciekła przed narastającym wyzyskiem na teren ówczesnych Węgier, a dzisiejszej Słowacji. W obu wsiach pozostało jedynie 6 rodzin. Nowi osadnicy sprowadzeni zostali z terenów ówczesnego województwa krakowskiego i od tej pory w wiosce dominowała ludność polska wyznania rzymskokatolickiego. Była to jedyna wieś w tej części Bieszczadów z większością ludności polskiej. Wg spisu z 1921 r. w 213 domach żyło 1342 mieszkańców. II wojna światowa i lata powojenne doprowadziły do zupełnego wyludnienia Polany i okolicznych wiosek. W latach 1944–51 wieś znajdowała się w ZSRR. W 1951 r. powróciła do Polski. We wsi istniał dwór miejscowych właścicieli, cerkiew z 1790 r. i kościół z 1770 r., dla utworzonej tu 1747 r. parafii rzymskokatolickiej. W latach 50. kościół rozebrano a w cerkwi urządzono magazyn zboża. Od 1970 r. cerkiew użytkowana jest jako kościół rzymskokatolicki.


                Polana
Poľana sa nachádza v doline Głuchego a Czarnego pásma a na úpatí Otrytu a Ostrego a Moklika v Západných Beskydách v nadmorskej výške 500 m. n. m. Rozkadá sa 11 km na Malej Obwodnicy Bieszczadzkiej. Tieto pásma sú tvorené karpatským flyšom (striedavé vrstvy sedimentárnych hornín: pieskovec , bridlice,ílovec). Flyš veľmi ľahko podlieha erózii, ktorej výsledkom sú zaujímavé geomorfologické útvary, ako napr.jaskyňa v Rosoline, kaskády na potokoch,vápencové skaly. Polanou vedie turistický chodník označený modrou značkou, konkrétne naprieč pásma Otrytu až k Chatke Socjologa. Pásmo Otrytu pokrývajú bukovo-jedľové lesy so zriedkavým výskytom javora poľného, ktorý je súčasťou prísne chránenej prírodnej rezervácie „Hulskie” pomenovanej podľa Stefana Myczkowskieho. V lesoch około Polany žije divá zver: diviaky, jelene, vlky, srny, medvede, zubry, mačky divé, rysy ostrovidy a veľa druhov dravých vtákov: orol skalný, orol krikľavý, jastrab lesný, včelár lesný. V oblasti Polany sa rovnako vyskytuje aj veľa druhov obojživelníkov a plazov. Z hadov je to napríklad veľmi vzácny Aesculapius. Obec bola založená v polovici 15. storočia, na valašskom práve, v majetku rodiny Kmita. Pr-vá písomná zmienka pochádza z roku 1486. V roku 1676 obyvatelia dedín Polana


Copyright @_2014; ZSL Ustrzyki Dolne - Gimnázium Giraltovce